Sevgi… bu tuyg‘uni hamma ham bir xil his qilmaydi. Chunki sevgi har bir insonning qalbida o‘z ohangi, o‘z og‘rig‘i, o‘z shirinligi bilan yashaydi. Sevgida qadrlash bor — bir-birining borligidan minnatdor bo‘lish. Sog‘inish bor — yo‘qligida yurakning bo‘shab qolishi. Qizg‘onish bor — yo‘qotib qo‘yishdan qo‘rqqan qalbning bezovtaligi. Kechish va kechira bilish bor — sevgini saqlab qolish uchun egilayotgan g‘urur. Avaylash, asrash bor — qo‘rqoq qo‘llar bilan emas, mehr bilan tegish. Ba’zan og‘riq, ba’zan azob ham bo‘ladi — chunki sevgan qalb osonlikcha befarq bo‘la olmaydi. Lekin bitta haqiqat bor: chin sevgi hech qachon voz kechmaydi. Haqiqiy sevgan inson har qanday vaziyatda, har qanday sinovda baribir yonma-yon bo‘ladi. Chunki u sevishini tark etish bilan o‘zining bir bo‘lagidan voz kechgan bo‘ladi. Sevgi — bu ikki qalbning bir-biriga yetib borishi, bir-birini topgach esa birga yashashga ahdni qalb bilan berishi. Shuning uchun haqiqiy sevgi — ikki inson yaratgan eng nozik, eng qadrli, eng pok mo‘’jiza. ❤️

It sits inside @1bonamur's page, with 8 related posts to open next and 416073 engagement points.